Mouton on the beach
De stranden van Ibiza worden in de zomer overspoeld met bekende Nederlandse voetballers en ex-voetballers. Zij zitten daar met hun tweede of derde vrouw, de eerste of tweede vrouw zit, ook op hun kosten, een strandje verder. Verder vind je er vrijwel alle bekende Nederlandse relnichten, uiteraard ook niet op hetzelfde strand, want dan trekken ze elkaar de haren uit het hoofd, of de toupetjes van het hoofd.
De ex-vriendin van onze bijna volwassen volkszanger uit het bekende palingdorp stond een op een tuinkabouter lijkende, voetballer af te likken voor de klikkende camera's. En ondertussen was ik, met mijn voeten in het zand, een lichte lunch voor € 75,- per couvert, aan het nuttigen.De loungemuziek werd overstemd door het geschreeuw van een paar verwende kinderen. Mijn uitzicht werd verpest door de dikke dijen van een voetbalvrouw, ook wel bekend als de derde vrouw van de zwarte tulp. De serveersters zijn zeer schaars gekleed, bloedmooi en superchagrijnig. Kortom: Ibiza is niet mijn favoriete vakantiebestemming.
Wat deed ik dan op Ibiza, zult u zich logischerwijs afvragen. Ik was uitgenodigd om samen met zeven andere wijnliefhebbers 7,25 liter Mouton Rotschild bij een barbecue weg te spoelen. Voor dit soort uitnodigingen reis ik naar Ibiza, zelfs in het hoogseizoen, alhoewel ene ex-Luv-zangeres op het vliegveld me bijna deed besluiten om alsnog het volgende vliegtuig terug naar huis te pakken.
7,25 liter
De 7,25 liter Mouton Rothschild was als volgt onderverdeeld: een jeroboam (5 liter) uit 1984, een standaard (0.75 liter) uit 1988 en een magnum (1,5 liter) uit 1991. Nu ben ik niet zo'n provinciaaltje die nog nooit een fles Mouton Rothschild heeft ontkurkt, maar een jeroboam Mouton Rothschild is toch wel andere koek. Enkele weken voor mijn reis naar Ibiza had ik een standaard fles Mouton Rothschild 1984 gedronken en die was mij behoorlijk tegengevallen. Uitgedroogd fruit en licht geoxideerd, niet verbazingwekkend omdat 1984 een mager jaar was en de wijn al lang opgedronken had moeten zijn. Juist daardoor was ik bovenmatig geïnteresseerd in de jeroboam uit hetzelfde jaar, aangezien wijnkenners van deze wereld er van zijn overtuigd dat grotere flessen langzamer rijpen dan kleinere flessen.
Kurk eruit
De oversized kurk kwam makkelijk en in één stuk uit de fles. Ik rook cassis en vanille, de wijn had een diep donkerrode kleur. Wat een enorm verschil met de 1984 uit de standaard fles, deze wijn had nog veel fruit en zachte rijpe tannines. Het is geen krachtige aromatische wijn, maar zeker een zeer mooie Bordeaux die nu prachtig op dronk is, mits geschonken uit een jeroboam.
De magnum Mouton Rothschild uit 1991, ook een zwak jaar, had minder fruit en minder body, een tamelijk saaie wijn. Als laatste ging de kurk van de 1988. Het zal voor wijnliefhebbers geen geheim zijn dat 1988 voor Bordeaux een van de topjaren is. De wijn had een prachtige neus van kruiden, koffie en zoet eiken. In de mond was de wijn krachtig met harde tannines, naar mijn smaak te harde tannines. Nog vijftien jaar kelder en dan nog een keer proberen, zou ik zeggen. Ik heb van deze wijn nog een magnum en die laat ik nog minstens twintig jaar liggen.
Mouton Rothschild en Ibiza is een leuke combinatie, moet u ook eens proberen. Maar als ik eerlijk ben prefereer ik het platteland van Zuid Frankrijk met een flesje Bergerac.
Eddy Gravemaker
