Vinexpo
Vinexpo: proeven tot je erbij neervalt. Of is het juist hip om te zeggen dat je er niet bent geweest? Eddy Gravemaker ging gewoon voor de vijfde keer, proefde vijf procent van het aanbod op de proeftafels en verklapt zijn aan- en afraders. Zijn verschroeide gehemelte heeft twee jaar de tijd om weer op krachten te komen, of toch niet?
De grootste en belangrijkste wijnbeurs ter wereld vindt elke twee jaar plaats in Bordeaux. Dit jaar was ik er voor de vijfde keer. Vinexpo staat synoniem aan wijn proeven tot je erbij neervalt. Uiteraard niks doorslikken, anders ben je voor de lunch al toeter, alhoewel ik aan dat gekwijl in die spuugbakken ook nooit zal wennen.
Toch heb ik het deze editie drie dagen volgehouden, toen was mijn gehemelte verschroeid en kon ik geen wijn noch sexy hostess meer zien. In die drie dagen heb ik hoogstens 5 procentprocent van de aangeboden wijnen geproefd. Een eenvoudige rekensom leert dat ik in zestig dagen alle wijnen geproefd zou hebben. Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken, ik heb oprecht medelijden met alle professionele wijnproevers in deze wereld.
Finca Allende
Mijn eerste afspraak was zondagmorgen met Nathalie Leboeuf (wat maakt vrouwen met een bril toch zo aantrekkelijk?), exportmanager van Finca Allende. De topwijnen van deze bodega uit de Rioja, Calvario 2005 en Aurus 2005, stonden gedecanteerd op mij te wachten.
De Calvario 2005 is gemaakt van 90procent Tempranillo, 8procent Grenache en 2procent Graciano en heeft 16 maanden op Frans eiken gerijpt. Een diep donkerrode geconcentreerde wijn die zeker nog tien jaar moet rijpen. De Aurus 2005 is gemaakt van 85procent Tempranillo en 15procent Graciano en heeft 24 maanden op Frans eiken gerijpt. De wijn is paars, bijna zwart en stroperig, met intense aroma's van zwarte bessen en pure chocolade. Ondanks zijn forse tannines zacht en soepel genoeg om nu te drinken. Een van de beste rode wijnen die ik op de beurs heb gedronken. De vraag is alleen of deze wijnen voor tussen de 100 en 150 euro wel te slijten zijn. Voor bijna de helft koop je ook een Château La Lagune of Château L'Evangile en dan staat er wel Bordeaux op de fles en geen Rioja.
Pali Wines
Friuli Venezia Giulia is een wijnstreek (of eigenlijk drie) in het uiterste noordoosten van Italië, aan de grens met Kroatië. Hier worden vooral hele mooie witte wijnen gemaakt. Ik proefde van de Sauvignon van La Boatina. Een echte frisse fruitige zomerwijn met een neus van perzik en meloen. Van Conte di Spessa proefde ik de Friulano, een complexe witte wijn met amandelen en zoet fruit en een lange boterzachte afdronk. Werkelijk een prachtig glas frisse witte wijn. Dit is niet de eerste keer dat ik me heb laten overtuigen door de potentie van deze in verhouding onbekende wijnstreek.
Gramona
Ik proefde enkele mooie en minder mooie Champagnes, maar echt onder de indruk was ik van de cava's van Gramona. Ana Lopez Lidon (export manager schonk mij de Gramona Rose 2006 gemaakt van 100procent pinot noir, de Gramona III Lustros 2002 gran reserva brut nature ( brut nature staat voor maximaal 3 gram suiker per liter ) gemaakt van 100procent Xarel.lo en de Gramona Celler Battle 2000 gran reserva. Drie pareltjes van cava's met mooie fijne bubbels, zijdezachte frisse wijnen van superieure kwaliteit.
Bodegas Valdemar
Sinds de zomer van 2007 is Bodegas Martinez Bujanda opgedeeld tussen Jesus Martinez-Bujanda en zijn broer. Officieel is dit gebeurd in harmonie, maar in werkelijkheid hadden de broers slaande ruzie. De wijnmaker Gonzalo Ortiz is gelukkig blijven werken voor Bodegas Valdemar waar Jesus nu de enige eigenaar is. De bekende Conde de Valdemar Crianza, Reserva en Gran Reserva kennen dan ook nog steeds niet hun gelijke in verhouding prijs kwaliteit in de Rioja. Nieuw is de Conde de Valdemar Garnacha, een bom van fris fruit met soepele tannines. Het iseen wijn die het beste iets koel gedronken wordt, in plaats van een rosé. Drink je toch liever een echte rosé, dan kan ik de Conde de Valdemar rosé aanbevelen: 85 procent garnacha en 15procent tempranillo.
Stellenrust Timeless
Tussen neus en lippen door proefde ik ook nog even, op een van de weinige stands met Zuid-frikaanse wijnen, de Stellenrust Timeless 2005. "Deze wijn werd onlangs geschonken op een diner met Mandela," fluisterde een Zuid-Afrikaanse dame zachtjes in mijn oor. Wat een traktatie van zwart fruit, kruiden, chocolade, mint en rijpe tannines. Ze maken weldegelijk topwijnen in Zuid Afrika, iedereendie daar aan twijfelt moet deze wijn eens proeven.
Le Vieux Telegraphe/ Vignobles Brunier
Vlak voor sluiting, de tweede of de derde dag, had ik plotseling een glas Châteauneuf-du-Pape in mijn handen. "Die moet je proeven," zei mijn Belgische vriend en wijnimporteur op gebiedende toon. Zonder tegenstribbelen nam ik een slok, de wijn spoelde langs mijn gehemelte. Wauw, dit is echt nog eens een mooie Rhône. Le Vieux Telegraphe Chateauneuf du Pape 2007, 65procent grenache, 15procent mourvèdre, 15procent syrah en 5procent cinsault. Typische Rhône-wijn, zoals ik hem lekker vind. Wat een verademing na een reeks van minder fraaie Rhônewijnen. Deze Châteauneuf-du-Pape 2007 is beschikbaar vanaf september 2009 en kost ongeveer € 40,-
Het raakt steeds meer uit de mode om de Vinexpo te bezoeken en het wordt steeds hipper om te zeggen dat je er niet geweest bent. Maar als je in drie dagen een honderdtal wijnen uit de hele wereld wilt proeven, van absolute dump tot aan de semi-top (de echte top schittert, op een enkele uitzondering na, door afwezigheid), dan mag je Vinexpo over twee jaar zeker niet missen.
Eddy Gravemaker
< Stuur deze pagina door >
