Kijk op wijn
Bij een beroep dat ook een passie is, vraag je je onwillekeurig eens af waar, wanneer en waarmee het allemaal is begonnen. Waar en wanneer zou ik niet meer weten, maar waarmee weet ik nog exact. In ieder geval weer sinds afgelopen zaterdag, na een bezoek aan mijn zus. In haar boekenkast zag ik het staan: het boekje dat mijn interesse in wijn liet ontvlammen en waarvan ik de inhoud jarenlang voor waar heb aangenomen: Kijk op wijn van Hubrecht Duijker.
Laat ik het boekje nader voorstellen. Het is uitgegeven in 1979 en heeft als subtitel 'Een kleurrijke gids voor Europa's beste wijnen en wijngaarden, met 300 foto's'. Na een eerste hoofdstuk genaamd 'Omgaan met wijn', waarin van alles aan bod komt, van 'De taal van het etiket' tot 'Wijn aan tafel', geeft het boek een prachtige beschrijving van de Europese wijnen zoals ze toen waren. Het accent ligt sterk op Frankrijk en het is rijkelijk geïllustreerd. Mijn exemplaar is behoorlijk verkleurd, hetgeen de authenticiteit van het boek alleen maar vergroot.
Ik ga u niet lastigvallen met een uitvoerige bespreking van het boekje, maar enkele stukjes en foto's zijn de moeite zeker waard, al is het enkel uit historisch oogpunt. Want wat is de wijnwereld veranderd in 30 jaar.
Hier een kleine passage uit het stuk over de Coteaux du Languedoc: 'De Languedoc is de wijnschuur van het Franse land. Hier wordt het merendeel der tafelwijntjes gemaakt. De meeste zijn kwalitatief beneden de maat en moeten met wijn uit o.a. Italië worden aangesterkt.'
Opvallend is ook de summiere aandacht die Spanje als wijnland toen verdiende: enkel Rioja, Penedès en de gangbare typen Sherry worden beschreven.
Duitsland was niet het boeiende wijnland dat het nu is. Er is aandacht voor Liebfraumilch (met een foto van de beruchte fles van Sichel's Blue Nun, toen, zoals Hubrecht Duijker aangeeft, een van de meest verkochte witte wijnen ter wereld!) en Rheinhessen wordt getypeerd als een wijngebied dat een kale indruk maakt en waar '…ook de wijn niet bijster boeiend is'. Dat was ook zo; de Wittmanns en Kellers moesten nog opstaan.
In Italië was het ook nog armoe troef. Bolla maakte de beste Soave (!), Verdicchio kwam in een amfora-achtige fles en Lambrusco verdiende een halve pagina, voornamelijk vanwege de enorme export naar Amerika. In het deel over Italië staat ook iets opmerkelijks, dat ik u niet wil onthouden: 'Een goede Barolo bezit reusachtig veel kleur, ….'. Het waren waarschijnlijk de hoogtijdagen van de thermovinificatie of alle andere wijnen waren veel minder sterk van kleur.
Maar genoeg over hoe anders of minder goed het toen was. Teruglezend word ik weer gegrepen door het boekje. En niet alleen door de historische waarde die het nu inmiddels heeft, maar ook door de vertrouwde, plezierige schrijfstijl van Hubrecht Duijker. Zijn beschrijvingen van vooral de Bourgogne zijn zo meeslepend, dat ik zin krijg ik Bourgogne Passetoutgrains. Dat ik droom van Napoleon die tegen Rusland ten strijde trok met een Gevrey-Chambertin aan de mond. En dat ik- op de knieën en met ontbloot hoofd - een Montrachet wil drinken, zoals Alexandre Dumas het voorschreef. Dat wil ik trouwens nu nog wel doen om een Montrachet te kunnen drinken; sommige dingen veranderen blijkbaar nooit.
Kijk op wijn, Hubrecht Duijker
1979, Zomer & Keining Boeken BV, Ede
ISBN 90 210 1177 8
Zie ook www.hubrechtduijker.com
Kijk op wijn, Hubrecht Duijker
1979, Zomer & Keining Boeken BV, Ede
ISBN 90 210 1177 8
Zie ook www.hubrechtduijker.com
Lars Daniëls, MV
< Stuur deze pagina door >
